Hutspot met gebakken uien

Vandaag is de lente officieel begonnen maar hier heeft het de hele dag gesneeuwd. Halverwege de middag hebben T. en ik ons toch maar buiten gewaagd, er moesten boodschappen gedaan worden want we moesten uiteindelijk vanavond toch eten nietwaar?
En waar we normaal gesproken eind maart al voorzichtig aan wat lichtere happen beginnen te denken was het vandaag duidelijk dat het toch maar weer winterkost moest worden. Boerenkool, daar hadden we zin in, met worst natuurlijk. Helaas dus, met ons had half Eindhoven daar zin in kennelijk en de boerenkool was uitverkocht. Tja, wat dan? Zuurkool hadden we vorige week pas gehad en andijviestamppot was eigenlijk ook nog niet zo lang geleden. Maar voordat ik preistamppot kon zeggen stelde T. hutspot voor. En aangezien dat maar zeer zelden voorkomt, want hij houdt er eigenlijk helemaal niet van, zeg ik dan nooit nee. Hutspot dus maar dan wel op zo´n manier klaargemaakt dat het voor T. acceptabel is.
En dat betekent dat ik er geen goudrenet in doe zoals mijn oma en moeder altijd wel deden. En ook dat de uien niet meegekookt worden met aardappels en winterpeen maar in plaats daarvan gebakken worden en pas op het allerlaatst toegevoegd. Meestal gebruik ik daarvoor zonnebloemolie maar vandaag heb ik ons verwend. We hadden laatst van onze dochter een prachtig stuk Tiroler Speck gekregen dat ze had meegenomen uit Oostenrijk. Daar heb ik een groot gedeelte van gebruikt toen we vorige week Elzasser zuurkool hebben gegeten en het laatste stukje heb ik van het weekend verwerkt in een pastasaus. Toen ik die pastasaus ging klaarmaken heb ik het vet van het Speck afgesneden en dat in de koelkast bewaard. Vandaag heb ik dat eerst uitgebakken en in dat spekvet heb ik de uien gebakken. Dat was lekker zeg maar dat doe ik toch maar niet te vaak want ik mijn cholesterol schiet als ik niet uitkijk naar ongekende hoogten en dat wil ik toch eigenlijk niet.
Ik snijd de winterpeen en de uien altijd zelf. Veel goedkoper en vooral veel lekkerder en het is eigenlijk een werkje van niks.
Ik maak het als volgt, de hoeveelheden zijn voor 4 personen:

1 ruime kilo aardappels (na het schillen had ik 1050 gram)
4 flinke winterpenen (ongeschild samen 1100 gram)
uien (600 gram zonder schil)
peper naar smaak
1 groentebouillonblok
½-1 theelepel gemalen laurierblad
vet om de uien in te bakken

een restje jus (ik vries restjes jus vaak in, komen altijd wel van pas)

rookworst (ik had vandaag 2 kleine verse rookworsten)

Schil de aardappels en snijd in grove stukken. Schil de winterpenen en snijd ze in reepjes. De aardappels en de winterpenen gaan in dezelfde pan en worden tegelijk gekookt. Hou er dus rekening mee met de grootte van de stukken aardappel en wortel dat het tegelijk gaar moet zijn.
Pel de uien en snijd ze in kwart ringen. Verwarm het restje jus.
Bak de uien tot ze gaar zijn en net beginnen te kleuren. Maal er flink wat peper over en voeg gemalen laurierblad toe. Hou ze warm. Zet de aardappelen en wortelen op met water waaraan je een groentebouillonblok hebt toegevoegd. Leg de rookworst er bovenop. Kook ze gaar en giet ze vervolgens af. (Wel eerst even de rookworst op een bordje leggen..) Stamp de aardappels en de wortels (niet al te) fijn, doe er een beetje jus door en op het laatst de gebakken uien. Proef even en maak eventueel op smaak af met wat peper. Serveer met de rest van de jus en de in stukken gesneden rookworst.

Piccalilly

Gisteren aten we boerenkoolstamppot. Ik zag boerenkool liggen in de winkel en kreeg er ineens zin in. Vroeger thuis deden we er aan tafel een beetje azijn over maar ik vind hem het lekkerst met piccalilly!
Maar glutenvrije piccalilly is niet vanzelfsprekend, in de meeste zit tarwebloem verwerkt. En daarom maak ik het zelf. Heb ik meteen ook piccalilly zonder zout zodat het zowel voor T. als voor mij geschikt is.
Het is echt heel simpel om te maken, zeker de moeite waard om eens te proberen. Dus spaar wat potjes, zorg dat ze superschoon zijn en ga aan de slag zou ik zeggen.
Wat heb ik gebruikt?

375 ml azijn (het liefst witte want dan komt de gele kleur beter tot zijn recht maar gisteren had ik alleen bruine kruidenazijn in huis. Ik vind het zonde om witte wijnazijn oid. te gebruiken, dat is  voor piccalilly echt niet nodig.)
100-125 gram suiker (begin met 100 gram en dan kun je er altijd nog wat bijdoen)
1/2 bloemkool (dat is zo´n 300 gram)
1/3 winterpeen
3 eetlepels zoetzure zilveruitjes
6 zoetzure augurken

1 theelepel sambal
1 eetlepel kerriepoeder
1/2 eetlepel koenjit
1/2 eetlepel djahé
1 1/2 eetlepel Franse mosterd

1 1/2 eetlepel maizena

Breng de azijn en de suiker op een laag pitje in een pannetje aan de kook en laat het een paar minuten doorkoken. Snijd ondertussen de bloemkool en de winterwortel in kleine stukjes. Snijd de zilveruitjes een keer doormidden en de augurken in kleine stukjes. Voeg de specerijen, de mosterd en de sambal toe aan het azijn/suikermengsel en laat even meekoken. Proef nu voorzichtig het mengsel of het zoet genoeg is en voeg er eventueel wat suiker aan toe.
Doe vervolgens de groenten erbij en kook het geheel nog 5 minuten door. Voeg nu de uitjes en de augurken toe. Maak de maizena aan met een paar eetlepels water en bind de piccalilly. Het moet vrij dik zijn maar houd er rekening mee dat het spul nog verder indikt als het afkoelt.
Schep de piccalilly in de schone potten, draai het deksel er stevig op en zet de potten ondersteboven tot ze afgekoeld zijn. Bewaar ze in de koelkast.
Met bovengenoemde hoeveelheden kon ik 2 1/2 pot vullen.