Risotto primavera oftewel voorjaarsrisotto

Voorjaarsrisotto, risotto primavera in het Italiaans. Ik had er al een tijdje zin in en zondag was het zover. En zoals elke keer heb ik me ook nu voorgenomen om het vaker te maken., Zo lekker, zo zacht en romig en eigenlijk is het helemaal niet zoveel werk.

T. en ik aten samen en voor ons tweeën heb ik het volgende gebruikt:

175 gram risottorijst
ca. 5 dl. groentebouillon
1 glas witte wijn (kan weggelaten worden, neem dan wat meer bouillon)
1 ui
1-2 teentjes knoflook
1 bosje groene asperges
2-3 handjes diepvries doperwten
2-3 handjes diepvries tuinbonen
oregano
paar klontjes boter
Parmezaanse kaas

Pel de ui en snipper hem fijn. Verwijder de houtige onderkanten van de asperges. Snijd de koppen van de asperges en houd deze apart. Snijd de aspergestelen in kleine stukjes. Fruit de ui en de stukjes aspergesteel in olijfolie totdat de stukjes zacht zijn. Voeg de knoflook toe. Maal er wat peper over. Voeg nu de rijst toe en roer goed totdat alle rijstkorrels met olie/boter in aanraking zijn geweest en mooi glanzen. Voeg nu telkens een beetje wijn toe en roer goed todat alle vocht is opgenomen. Herhaal dit tot alle wijn is gebruikt en begin dan aan de bouillon met saffraan. Telkens goed roeren, dat is eigenlijk een van de belangrijkste dingen van een goede risotto. Het kan zijn dat je aan de wijn en bouillon niet voldoende hebt, voeg dan telkens een beetje water toe. De risotto moet lekker smeuig worden. Op de verpakking van de rijst staat hoelang het duurt voordat het gaar is. Ik proef meestal na zo'n 20 tot 25 minuten. Als de rijst gaar is dan roer je er nog een paar kleine klontjes boter door en eventueel nog wat Parmezaanse kaas.

Glutenvrije cannelloni met ricotta en spinazie (en een beetje ham)

Een tijdje geleden waren T. en ik bij de Glutenvrij Super Eindhoven en daar zag ik iets liggen dat ik nog nooit in een glutenvrije uitvoering was tegengekomen. Glutenvrije cannelloni van het merk Farabella. Natuurlijk meteen meegenomen want T. had nog nooit cannelloni gegeten. Toen hij 33 jaar geleden de diagnose coeliakie kreeg en glutenvrij moest gaan eten waren producten als cannelloni in Nederland nog helemaal niet te koop. Vandaag heb ik het gemaakt met ricotta en spinazie, een volgende keer maak ik het klaar met gehakt. Op andere manieren heb ik zelf ook nog nooit gegeten dus daar moet ik eerst eens op gaan studeren voor ik me daar aan waag,
In een verpakking zit 250 gram en volgens de fabrikant zijn dat 4 porties. Ik heb dus vandaag precies de helft van het pak gebruikt en dat klopte heel aardig. Ik kon 12 cannellonibuizen gebruiken en daarvan heeft T. er 7 gegeten en ik 5 en toen had ik ruimschoots genoeg.
Eigenlijk hoort de vulling geen ham te bevatten maar ik heb er toch een beetje ingedaan, was erg lekker. Maar je kunt het dus zonder problemen weglaten als je geen ham wilt eten. Ik heb de buizen gevuld met behulp van een spuitzak. Als je die nu niet hebt dan kun je de vulling ook in zo´n plastic zakje met een ritsje doen. Knip er dan een puntje vanaf en klaar is je spuitzak.
Ik heb de cannelloni niet voorgekookt maar het geheel iets langer in de oven gedaan dan de fabrikant voorschrijft. Ging uitstekend, het leek mij gewoon gemakkelijker om ongekookte buizen te vullen.

Wat heb ik gebruikt voor T. en mij samen:

12 cannellonibuizen
tomatensaus (ik denk een halve liter, het waren een paar volle soeplepels)
1 bol mozzarella
40 gram parmezaanse kaas

vulling:
250 gram ricotta
300 gram ontdooide diepvriespinazie
1 ei
peper naar smaak
beetje nootmuskaat
60 gram Parmezaanse kaas
50 gram gekookte ham

Rasp de mozzarella grof en de Parmezaanse kaas fijn. Snijd de plakken ham in piepkleine blokjes. Roer alles voor de vulling door elkaar en schep de vulling in een spuitzak. Verwarm de oven voor op 200°C.
Schep wat tomatensaus in een vuurvaste schaal zodat de bodem bedekt is. Vul nu de buizen met behulp van de spuitzak en leg vervolgens de gevulde buizen in de schaal. Schep zodra alle buizen zijn gevuld nog meer tomatensaus over de buizen. Bestrooi met de geraspte mozzarella en wat Parmezaanse kaas. Dek af met alufolie en zet de schaal in de oven.
Bak het gerecht in 30-40 minuten gaar, het laatste kwartier kan de alufolie eraf.
Hieronder nog een paar foto´s van de bereiding.

Glutenvrije tomatensaus op Italiaanse wijze

Vandaag heb ik weer een pan tomatensaus gemaakt. Dat doe ik zo eens in de zoveel tijd zodat ik weer een paar bakjes kan vullen en in de vriezer kan zetten. Altijd handig als je Bolognesesaus wilt klaarmaken of als basis voor een lekkere Italiaanse tomatensoep.
Ik maak de saus met verse tomaten maar als de tomaten nu erg duur zijn dan smokkel ik en giet ik er een pakje passata bij. Gewoon ongekruide gezeefde tomaten zijn dat, ik kies altijd een variëteit met alleen tomaten en zout. Maar goed, dat zout vermijd ik dus liever en daarom gebruik ik meestal alleen verse tomaten.

Ik heb het volgende gebruikt:
1,5 kilo tomaten (of 1 kilo en een pakje passata)
1/2 winterpeen
2 uien
2 teentjes knoflook
1 steel bleekselderij
peper
basilicum
olijfolie

Was de tomaten en snijd ze in grote stukken, je hoeft de steelaanzet niet te verwijderen. Pel de uien en snijd ze in stukken, Ook de winterpeen en de bleekselderij moeten in grote stukken gesneden worden. Pel de teentjes knoflook en plet ze even met de platte kant van je mes.
Doe wat olijfolie in een hoge pan en fruit de uien even aan. Doe vervolgens de winterpeen en de bleekselderij erbij en laat even meebakken, Dan de rest erbij behalve de basilicum, goed roeren en op een zacht pitje laten sudderen met een deksel op de pan. Dat moet zeker een uur zo doorpruttelen en af en toe even doorgeroerd worden. Misschien moet er een scheutje water bij, dat hangt een beetje van de tomaten af. Op het laatst voeg je de basilicum toe en pureer je de saus met een staafmixer of blender.

Zomerse minestrone

Ik heb al eerder een recept voor minestrone op mijn web-log gezet maar dat is een recept voor een winterse uitvoering. In de zomer gebruik ik wat andere soorten groente zodat de soep iets lichter wordt. Wij eten de soep meestal als het koud is buiten maar ik heb er nu al dagen zin in dus vandaag toch maar de knoop doorgehakt en een pan vol gemaakt.
Het is zo gedaan, het schoonmaken van de groente en het snijden is het meeste werk maar ik vind dat altijd wel ontspannend om te doen. En het resultaat is altijd heerlijk.
Voor de versie van vandaag heb ik het volgende gebruikt:

olijfolie
1 gesnipperde ui
2 stelen bleekselderij in kleine stukjes gesneden
2 in dunne plakjes gesneden wortels
2 niet zo'n grote aardappels in blokjes
1 in blokjes gesneden courgette
een paar handjes (diepvries)doperwten
een flinke handvol sperziebonen, in stukjes gebroken
1 pot of blik reuze witte bonen (niet zo zomers misschien maar T. wilde die er per se in...)
100 gram spinazie (diepvriesdeelblokjes zijn erg gemakkelijk)
2 uitgeperste teentjes knoflook
100 gram Speck in kleine stukjes
100 gram gv macaroni (vandaag gebruikte ik elleboogjes van Sam Mills)
3 in parten gesneden tomaten
2 gv groentebouillontabletten (ik gebruik meestal die van Knorr)
peper, salie en basilicum
vers geraspte kaas


Fruit de ui, bleekselderij, wortel, courgette, Speck en de aardappels in wat olijfolie.
Voeg 2 liter water toe met de doperwten, de sperziebonen, spinazie en de bouillontabletten. Voeg peper naar smaak toe.
Breng dit alles aan de kook en laat het 20 minuten zachtjes doorkoken. Meng de knoflook, de basilicum en de salie. Voeg dit mengsel aan de soep toe met de macaroni en de tomaten. Nu moet de soep nog ongeveer 10 minuten zachtjes pruttelen. Op het laatst heb ik de reuze witte bonen er nog aan toegevoegd. Die hoefden alleen maar warm te worden omdat ze uit een pot kwamen. De kaas strooi je op het bord (of kom) over de soep.

Italiaanse snijbonen

Laatst werd ik op de verjaardag van een schoonzus gewezen op het bestaan van 24kitchen. Dat is een TV zender waar 24 uur per dag kookprogramma's uitgezonden worden. Ik had er nog nooit van gehoord maar de man die ik sprak op dat feestje was er zo enthousiast over dat ik de dag erna ook maar eens de televisie heb aangezet en heb gekeken of wij dat ook konden ontvangen. Nou, dat kunnen we dus en ik heb zomaar een paar willekeurige afleveringen van willekeurige series zitten kijken. Inderdaad leuk om te zien maar zoals jullie wellicht weten kijk ik eigenlijk nooit TV en ook nu kon ik het niet opbrengen om heel lang te gaan zitten kijken. Gelukkig is er ook een website van 24kitchen en daar ben ik maar eens gaan neuzen naar lekkere recepten. Wat me erg lekker leek om eens te maken was Spezzato di pollo con patate van Giovanni Caminita uit de serie Grenzeloos koken. De romanesco in beignetbeslag trok me niet echt dus ik heb er dan zelf maar een ander groentegerecht bij verzonnen. De kip met piepers was heel erg lekker en ik ga het zeker vaker maken. Het kiprecept heb ik bijna exact gevolgd, ik heb alleen de hoeveelheden aangepast en geen zout gebruikt, dus dat zet ik hier niet neer. Maar ik zal wel het groentegerecht dat ik heb gemaakt beschrijven want dat was ook verrukkelijk.
Voor 2 personen heb ik het volgende gebruikt:

400 gram snijbonen
3 bosuitjes
1 tomaat
peper
een paar blaadjes basilicum
een paar takjes peterselie
1 dl bouillon (ik heb altijd zelfgemaakte bouillon in de vriezer maar je kunt natuurlijk ook een beetje bouillon maken van een stukje bouillontablet of bouillonpoeder)
olijfolie

Maak de bosuitjes schoon en snijd de onderkanten in ringetjes. Hou de rest van de bosuien (het holle groene gedeelte) even apart. Maak de snijbonen schoon en snijd ze klein. Snijd de tomaat in kleine blokjes.
Doe wat olijfolie in een pan en fruit daarin de ringetjes bosui. Voeg de gesneden snijbonen toe en bak ze al roerend even mee. Giet nu de bouillon bij de bonen en voeg peper naar smaak toe. Laat de snijbonen op een zacht vuurtje gaar worden. Snijd de rest van de bosuitjes ook in ringen. Voeg deze vlak voor het opdienen aan de snijbonen toe samen met de tomatenblokjes, de gehakte peterselie en de in stukjes gescheurde basilicumblaadjes.

Glutenvrije ravioli in tomatensaus

Toen T. en ik nog geen verkering hadden woonde hij al wel op kamers. En hij kookte altijd zelf. Nu komt hij uit een ouderwets groot gezin waar het vanzelfsprekend was dat de mannen/jongens niets hoefden te doen (en de vrouwen/meisjes des te meer) en koken had hij thuis nooit geleerd. Dus toen hij op kamers kwam leefde hij zo'n beetje op blikspul en snelklaarvlees. Slavinken, rookworst, rode kool uit de vriezer, witte bonen en absolute topper was toch wel ravioli uit blik met daarbij doperwten die vanzelfsprekend ook uit blik kwamen. Toen had hij nog geen coeliakie en hij vond het superlekker. Ik ben er zelf nooit fan van geweest. Goed, het was gemakkelijk maar ik vond het een nietszeggende zoetige hap. Inmiddels heeft T. al 27 jaar coeliakie en ravioli uit blik is voor hem streng verboden. Jaren geleden heb ik eens geprobeerd om het zelf te maken maar dat is me toen niet gelukt. Vorig jaar hebben we eens een portie van Les Recettes de Céliane gekocht. Dat was maar een klein bakje (300 gram) maar wel stevig aan de prijs. T. heeft het een keer gegeten toen ik niet thuis was en hij vond het wel lekker maar voor avondmaaltijd was het lang niet genoeg.
Vandaag heb ik weer eens geprobeerd om zelf ravioli te maken. Dit keer heb ik voor het deeg het pastarecept van de onvolprezen Jeandrine Kastelein gebruikt. Zij is bestuurslid en bakinstructrice van de NCV en heeft een eigen site vol met geweldige glutenvrije recepten. Zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen en eens wat recepten te proberen.
Terug naar de ravioli nu.
Eerst heb ik het deeg gemaakt volgens het recept van Jeandrine. Ik heb de dubbele hoeveelheid gebruikt. De eiwitten die ik overhield heb ik in een kommetje klaargezet om het deeg mee te bestrijken. Terwijl het deeg lag te rusten heb ik de vulling gemaakt van:

100 gram rundergehakt
100 gram rauwe ham
50 gram Parmezaanse kaas
6 zongedroogde tomaatjes

Snijd de ham, de kaas en de tomaatjes een beetje klein en maal het dan even in de keukenmachine of met de staafmixer totdat je een homogene massa krijgt.
Zet dit zolang in de koelkast.


Draai na de rusttijd mooie dunne lappen van het deeg in een pastamachine.
Bestrijk een lap met wat van het eiwit. Leg daarop telkens een paar centimeter van elkaar af een heel klein balletje van het gehaktmengsel. Ik kon twee rijen boven elkaar leggen. Pak nu een tweede lap deeg en leg die er voorzichtig bovenop. Druk met je je vingers voorzichtig de twee deeglappen tussen de gehaktballetjes op elkaar zodat alle lucht er tussenuit verdwijnt. Snijd vervolgens de randen mooi recht af en druk ze met de tanden van een vork licht aan. Ik heb in een grijs verleden per ongeluk een raviolirolmesje gekocht terwijl ik toen nog dacht dat het een pizzamesje was maar dat kwam nu dus goed uit want dat snijdt en drukt meteen de randen mooi aan. (Pizza's sneed het overigens voor geen meter.)
Ga zo door tot het deeg op is. Van de afsnijdsels kun je misschien nog een klein lapje draaien en ook dat nog vullen. Ik had overigens vulling over. Daar heb ik balletjes van gedraaid en die in wat olie gebakken. Dat is mooi voor T. voor op de boterham morgen.

De tomatensaus heb ik simpel gehouden. Het gaat uiteindelijk om de ravioli.

1 blikje tomatenblokjes
1 gesnipperde ui
1 teentje knoflook
wat verse basilicum, klein gesneden
peper uit de molen.

Fruit de ui en de knoflook in wat olijfolie tot de ui zacht is. Doe de inhoud van het blikje tomatenblokjes erbij en maal er wat peper over. Laat het even pruttelen en roer er dan de basilicum door. Draai het vuur uit.

De ravioli heb ik 5 minuten gekookt. Toen was het gehakt gaar en het deeg nog mooi al dente. Dat proef ik altijd gewoon even na een paar minuten.
Doe een paar eetlepels van het kookwater bij de tomatensaus en giet de rest af. Schep de ravioli bij de tomatensaus en roer het geheel voorzichtig om terwijl je het nog even doorwarmt.


Lekker met een salade maar voor T. heb ik er uit nostalgische overwegingen een blik erwten bij opengetrokken.

Saffraanrisotto, gestoofde snijbonen en gebakken vis

We hebben gisteren heerlijk gegeten. Het was zo'n lekker weer dat ik zin had in een zomers gerecht. Nu had ik nog snijbonen liggen dus de vraag was eigenlijk wat we daarbij zouden eten. Ik heb gekozen voor een heerlijk romige saffraanrisotto en dan nog een stukje gebakken vis erbij. Licht, gezond en lekker. Ik had er graag een foto van willen maken maar het geheugenkaartje van mijn fototoestel is nog steeds kapot en ik heb de tijd nog niet gevonden om ermee naar de winkel terug te gaan.

Saffraanrisotto (voor 2 personen):

150 gram risottorijst (ik had arborio)
1-2 sjalotjes
1 teentje knoflook uit de knijper
1/4 liter witte wijn
1/4 liter bouillon
1 envelopje saffraandraadjes
peper
een paar kleine klontjes boter

Doe de saffraandraadjes in de hete bouillon. Pel de sjalotjes en snipper ze fijn. Fruit ze samen met de knoflook in wat boter of olie totdat de stukjes zacht zijn. Maal er wat peper over. Voeg nu de rijst toe en roer goed totdat alle rijstkorrels met olie/boter in aanraking zijn geweest en mooi glanzen. Voeg nu telkens een beetje wijn toe en roer goed todat alle vocht is opgenomen. Herhaal dit tot alle wijn is gebruikt en begin dan aan de bouillon met saffraan. Telkens goed roeren, dat is eigenlijk een van de belangrijkste dingen van een goede risotto. Het kan zijn dat je aan de wijn en bouillon niet voldoende hebt, voeg dan telkens een beetje water toe. De risotto moet lekker smeuig worden. Op de verpakking van de rijst staat hoelang het duurt voordat het gaar is. Ik proef meestal na zo'n 20 tot 25 minuten. Als de rijst gaar is dan roer je er nog een paar kleine klontjes boter door en eventueel nog wat Parmezaanse kaas.

Gestoofde snijbonen (voor 2 personen):

400 gram snijbonen, schoongemaakt en in ruitjes of reepjes gesneden
2 ontvelde tomaten, in stukjes gesneden
1 gesnipperde ui
1 teentje knoflook
1 glas witte wijn
peper

Fruit de ui en de knoflook in wat olie totdat de ui zacht is. Voeg dan de tomaat en de snijbonen toe en maal er wat peper over. Roer het goed door en giet dan de wijn erbij. Doe een deksel op de pan en laat op een zacht pitje stoven totdat de bonen gaar zijn. Af en toe controleren of het niet te droog wordt, anders eventueel wat water of bouillon toevoegen. Het duurt wel even voordat de snijbonen gaar zijn, het gaat minder snel dan dat je ze normaal gesproken kookt. Ik maak ze ook vaak vast vooraf klaar dan hoef ik ze alleen maar op te warmen op het moment dat we gaan eten.

Glutenvrije lasagne uit de oven

De afgelopen paar dagen heb ik te maken gehad met een heftige verkoudheid. Een verkoudheid met alles erop en eraan, een bonkend hoofd, keelpijn, niezen, kriebelhoest, verhoging en heel veel nattigheid die op allerlei manieren mijn hoofd uit wilde. Het was zo'n verkoudheid waarbij je echt even moet gaan liggen en dat heb ik dan dus ook maar gedaan. Twee dagen zelfs, en toen vond ik dat het maar afgelopen moest zijn. Geen verhoging meer en de ergste hoofdpijn is weg, dus gaan we gewoon door waar we gebleven waren.
Gisteren en eergisteren heeft T. voor het eten gezorgd. Hij heeft dinsdag voor twee dagen zuurkoolstamppot gemaakt. Gewoon de klassieke uitvoering zoals zijn moeder het al maakte en dat smaakt altijd goed. Vandaag wilde ik gewoon zelf weer koken en ik had ook geweldig veel zin in lasagne dus dat heb ik dan maar op het menu gezet. Omdat ik toch nog wel wat bibberig ben heb ik vandaag gekozen voor de snelle versie van mijn basislasangerecept. Normaal gesproken gebruik ik verse groenten, vandaag heb ik een blikje gebruikt want dat scheelt een boel snijden. Als we eters krijgen dan maak ik altijd twee verschillende schalen lasagne: 1 met gluten en 1 zonder want anders wordt het wel een dure grap. Als T. en ik samen eten dan eet ik glutenvrij mee. Zo ook vandaag, voor 2 personen heb ik het volgende gebruikt:

8 lasagnebladen (ik gebruik de lasagnebladen van Schär)
ca. 200-250 gram half om half gehakt (vaak gebruik ik rundergehakt maar dat had ik nu niet)
1 rode paprika, in kleine blokjes gesneden
1 flinke ui, gepeld en gesnipperd
2 teentjes knoflook uit de knijper
olijfolie
basilicum
oregano
witte peper
2 kleine blikjes tomatenpuree
1 glas droge witte wijn
1 blikje gemengde groenten (ik had Bonduelle)
béchamelsaus:
25 gram margarine
25 gram maizena
250 ml melk

Fruit de ui, paprika en knoflook in de olijfolie. Voeg het gehakt toe en bak het rul. Doe er naar smaak basilicum, oregano en peper bij, de tomatenpuree en de inhoud van het blik groente (dat hoeft dus niet eerst uit te lekken, gewoon met vocht en al erin mikken). Vervolgens de wijn erbij en het geheel even goed doorwarmen en doorroeren. Er moet best wel wat vocht in de saus zitten omdat de lasagne straks in de saus gaar moet worden. Laat de saus dan op een zacht pitje even pruttelen terwijl je ondertussen de béchamelsaus maakt. Hiervoor smelt je de margarine en voegt vervolgens in één keer de maizena toe. Roer het goed door elkaar en voeg nu, scheutje voor scheutje, de melk toe terwijl je heel goed blijft roeren.
Vet een ovenschaal licht in en schep wat van de tomatengehaktsaus op de bodem. Spreid het wat uit en leg er dan twee lasagnebladen op. Zorg ervoor dat de twee bladen elkaar niet overlappen, anders wordt dat straks niet gaar. Nu schep je er weer een laag tomatengehaktsaus op, spreid het weer uit enz. Ga zo door tot je 4 lagen lasagnebladen hebt en eindig met een laag tomatengehaktsaus. Giet daar de béchamelsaus overheen en dek de schaal af met alufolie. Plaats de schaal in de oven, stel die in op 200 graden en laat de lasagne helemaal gaar worden. Dat kan wel 5 kwartier gaan duren! Wil je die tijd bekorten dan kun je de lasagnebladen voorkoken volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Haal ongeveer een kwartier voor het einde van de oventijd het alufolie van de schaal zodat de béchamelsaus wat kan kleuren. Vroeger deed ik vaak ook nog kaas op elke tomatengehaktsauslaag maar in het belang van de noodzakelijke verlaging van mijn cholesterolgehalte doe ik dat voortaan maar niet meer.

(Glutenvrije) pizza quattro stagioni

Tijdens het afgelopen LAN-weekend hebben we zondag pizza gegeten. Een diepvriespizza, omdat wegens gebrek aan tijd zelf bakken geen optie was. (We moesten wel tegen Hades himself vechten hè !)
T. had een glutenvrije pizza van Moilas en mijn zoon en ik allebei eentje uit het vriesvak van de plaatselijke super. Voor een keer niet zo erg maar zelf bakken blijft toch wel het lekkerst vind ik.
Onderstaand het recept voor een (glutenvrije) pizza quattro stagioni. Best wel eenvoudig om te maken en erg lekker.
De enige foto die ik heb is van een lange tijd geleden, gemaakt voor de pizza de oven inging en is van een slechte kwaliteit. Dan maar geen plaatje.


250 gram (glutenvrije) broodmix
1/2 zakje gedroogde gist
olijfolie
1/2 bakje champignons
paar teentjes knoflook
1 ons dik gesneden prosciutto (zo'n 4-5 mm)
1 blikje artisjokharten
zwarte en groente olijven zonder pit
1 blikje tomatenstukjes
basilicum
2 kleine schepjes suiker
1 bolletje mozzarella

Roer 1 theelepel zout door de bakmix. Doe 150 ml. handwarm water in een kom en doe er de helft van het zakje gist en een klein schepje suiker bij. Roer het goed door elkaar. Giet het bij het meel en giet er ook een flinke scheut olijfolie bij. Roer het goed door elkaar en laat de mixer dan op de hoogste stand een paar minuten draaien totdat je een mooi glad deeg hebt dat een beetje in een bolvorm staat. Zet dit even opzij.
Doe de inhoud van het blik tomatenstukjes in een steelpan en voeg er wat basilicum en een klein schepje suiker aan toe. Laat het ca. 10 minuten inkoken totdat het een vrij dikke saus is geworden. Borstel de champignons en snijd ze in 4 stukken. Bak ze, samen met wat teentjes knoflook, zachtjes in een koekenpan. Snijd de prosciutto in reepjes. Laat de artisjokken uitlekken en snijd ze 2 keer in de lengte doormidden. Snijd de olijven in dikke ringen. Vet een pizzavorm (doorsnede 28 cm) licht in met wat olijfolie.
Spatel het deeg in de vorm. Doe flink wat maizena of ander gv meel in je handen en werk met je handen het deeg uit over de bodem en tegen de randen van de vorm. Verspreid de saus over de pizza. Verdeel de pizza in gedachten in kwarten. Leg op het eerste kwart de artisjokken, het tweede kwart de olijven, het derde kwart de champignons en het vierde kwart de prosciutto. Snijd de mozzarella in plakjes en leg deze op de pizza. Strooi er nog wat basilicum over en bedruppel met wat olijfolie.
Ca. 35-40 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 200 graden C.

Deze pizza is voldoende voor 2 volwassenen.
Het blikje artisjokharten heb je niet helemaal nodig. Ik bewaar de rest in een bakje in de koelkast en verwerk het de dag erop in een gerecht. Heel vaak ook bak ik twee pizza's tegelijk. Is het pak broodmix in 1 keer op en gebruik ik toch maar 1 blikje artisjokharten. Die tweede pizza eten we dan de dagen erna op als tussendoortje.

Minestrone

Ik schreef er zondag al even over en nu geef ik jullie het recept van minestrone. Minestrone is een vrij dikke Italiaanse maaltijdsoep. De naam is afgeleid van het Italiaanse woord minestra dat soep betekent. Minestrone is de vergrotende trap daarvan. Nog soeper dan soep dus, zoiets. Vooral in de winter vind ik het heerlijk. Trouwens alle maaltijdsoepen fietsen er bij de kou van de afgelopen weken goed in. We hebben erwtensoep gegeten en goulash, en dan nu dus minestrone.
Als je in kookboeken en op websites kijkt dan is geen enkel recept voor minestrone hetzelfde. Eigemlijk is het gewoon een dikke groentensoep en wat je aan groente gebruikt is vaak afhankelijk van het seizoen waarin je de soep maakt. Ik maak het vooral in de koudere maanden van het jaar en dan gebruik ik de volgende ingrediënten:

olijfolie
2 gesnipperde uien
3 stelen bleekselderij in kleine stukjes gesneden
2 in blokjes gesneden wortels
2 preien, in ringen gesneden
4 niet zo'n grote aardappels in blokjes
250 gram gekookte witte bonen
100 gram spinazie (diepvriesdeelblokjes zijn erg gemakkelijk)
2 uitgeperste teentjes knoflook
50 gram ontbijtspek in kleine stukjes
100 gram macaroni (meestal gebruik ik Pipette van Schär)
4 in parten gesneden tomaten
2 gv groentebouillontabletten (ik gebruik meestal die van Knorr)
peper, basilicum en peterselie
vers geraspte kaas


Fruit de ui, bleekselderij, wortel, prei en de aardappels in wat olijfolie.
Voeg 2 liter water toe met de witte bonen, de spinazie en de bouillontabletten. Voeg peper naar smaak toe.
Breng dit alles aan de kook en laat het 20 minuten zachtjes doorkoken. Meng het ontbijtspek, de knoflook, de basilicum en de peterselie. Voeg dit mengsel aan de soep toe met de macaroni en de tomaten. Nu moet de soep nog ongeveer 15 minuten zachtjes pruttelen. De kaas strooi je op het bord (of kom) over de soep.

Het wordt een flinke pan soep. Net zoals bij erwtensoep kan ik geen klein pannetje minestrone maken. Maar de dag erna een kopje minestrone als lunch is heerlijk. En anders stop je een paar bakjes in de vriezer.